Kategori: Kategori 2
-
Ben uzaklara bakmayı severdim. Yakınlarda karanlığa ışık tutacak düşler görülmezdi. Düşler uzaklarda aranırdı; mavinin derinliklerinde, güneşin ışığında, bir dağın yamaçlarında, kuşun kanadında, ağacın meyvesinde, yıldızlı gecenin karanlığında… O yüzden uzaklara bakmak, insanın içine bakması demekti. Ufuk rengarenkti ve gözüm uzaklarda yemyeşil bir tarlayı görüyordu. Ufkun keskin maviliği bir çizgi ile ayırmış, ortalıkta hiç gözükmeyen bulutlar…
-
Karlar bileğime kadar geliyordu. Üstüne yattım ve gökyüzünü izledim. Bulutların arkasına saklanan yıldızları düşündüm. Şu an onları sayabilirdim, dedim; ama kırmızı bir gökyüzü de ayrı harikaydı. Düşündüm; şu an sıcacık evlerde, ellerinde kahveleriyle oturmak mı güzeldi, yoksa çatıda olmak mı? Birçok hayat görüyordum buradan. Kötülük yapmak için karın durmasını bekleyenleri görüyordum, okullar tatil olsa da…